نمایش مطالب وبلاگ فرهنگ کرمانی ها

تاحدودی می توان گفت اکثر مردم استان کرمان مانند دیگرمناطق مرکزی ایران از قوم آریایی و فارس می باشند.اما در مواردی اقوام مختلفی  خصوصا از اقوام وعشایرترک آسیای میانه و مغول در طی قرون گذشته به مناطق مختلفی از استان کرمان کوچ کرده اند. ودر ادوار گذشته نیزطوائفی از قوم بلوچ و همچنین تعدادی از عشایر لر ولک به استان کرمان مهاجرت کرده اند.که عمدتا در مواردی معدود  هویت خود را از دست داده و قابل تشخیص نمی باشند و دلیل این موضوع معاشرت واختلاط آن ها با افراد بومی بوده است.

زبان و گویش مردم کرمان:

مردم استان کرمان به زبان فارسی صحبت می کنندو دارای لهجه کرمانی می باشند.و همچنین به دلیل مهاجرت اقوام مختلفی همچون لر، لک ، ترک وبلوچ  در طول تاریخ به این استان موجب  به وجودآمدن گویش ها و لهجه های متفاوتی در استان کرمان شده است.

لباس محلی مردم کرمان:

پوشاک مردم استان کرمان شامل سه دسته محلی ، بلوچی و زرتشتی می باشد.

سرپوشهای زنان کرمان:

 چارقد-پیچه- چادر دلاغ-شلیت-پیرن-پیراهن شش ترک-یل-پیراهن چین پیله

چارقد : پارچه ایست چهار گوش که آن را به صورت سه گوش تا میزنندو به وسیله سنجاق قفلی که معمولا افراد غنی از سنجاق قفلی هایی استفاده میکنند که به آن گویی های طلا یا سنجاق طلا آویزان می کنند به زیر گلو محکم میشود.
پیچه : این نوع سرپوش که  از یال و دم اسب تهیه میشود مانند نقاب میباشد.پیچه به وسیله روبانی که  در بالای آن دارد برروی پیشانی بسته شده وپشت سر گره زده میشود و روی آن چادر انداخته می شود.
چادر دلاغ : نام های دیگر چادر دلاغ چاقچور یا چاقشور می باشد. شلوار مانندی است که از نوک پا تا کمر را می پوشاند پاییین آن تنگ و بالای آن گشاد است. چادردلاغ به صورت چادر عربی بدون آستین بوده که زیر آن شلوار می پوشیدند.

شلیت:نوعی دامن پرچین است که بالای آن مانند شلوار لیفه دار میباشد که دور کمر بسته می شود وشلیت روی شلوار پوشیده میشود.
پیرن : پیراهنی چین دارمی باشد که دارای یقه گرد وآستین های لوله ای یاپفی است.
پیراهن شش ترک : این نوع پیراهن در قسمت کمر تنگ و پایین تنه آن دوبرابر گشاد می باشدودارای آستین های بلنداست که سر شانه چین می خورد.
یل:این نوع لباس را دختران و زنان در فصل سرما تن می کنند.
پیراهن چین پیله : جنس آن کتان می باشد ودارای یقه گردوآستین های بلند است.

پای پوش های زنان کرمان:

ساغری-قندره-کفش های گیوه ای-گالش

سرپوش ها مردان کرمان:

کلاه گرد نمدی-کلاه دوره ای(شاپو-کلاه پهلوی-عمامه-کلاه بافتنی(کاموایی)

تن پوش های مردان کرمان:

پیراهن -قبا -سرداری -جلیقه -شال کمر
پیراهن : لباسی است نسبتا بلند یا بالای زانو که از دوطرف حدود10cm دارای چاک می باشدویقه آن ساده وگرد است و از جلو یا سر شانه دکمه میخورد دارای آستین های گشادوبلند می باشدکه سرمچ آن یک چاک کوجک میخورد که برروی شلوار می افتدومردم عامه در هنگام کار این پیراهن را داخل شلوار می نمودند.
اشراف واعیان در قسمت یقه وسرآستین ها و پایین پیراهن را با نخ های رنگی روشن نقره دوزی می کنند وبانوارهای تزئینی آن را پراقدوزی می نمایند.
قبا : کتی بلند و بدون یقه ایست که وقتی آن را تن می کنندیقه آن بصورت هفت یا مایل در می آمده است.که به وسیله چند دکمه بسته میشد.

پاپوش های مردان کرمان:

گیوه-ساغری-ارسی-زنگال-قندر-شاپسند

پا پیچ یا مچ پیچ : این پاپوش که حدودا50سال پیش در بین مردم کرمان رایج بود به چز نظامیان که همیشه استفاده می کردندعامه مردم در کشاورزی یا شکاریا در زمستان استفاده می کرده اند.
مچ پیچ : مچ پیچ ها که از جنس گارچه های ابریشمی یاپشمی هستندبه عرض حدودا10cm وطول حدود4cm بوده است واز مچ پا تا خم زیر زانو پیچیده می شود.

سرپوش های نوزادان کرمان:

دورگوشو : پارچه ای است سه یا چهار گوش که سر نوزادان را به وسیله آن می پوشاندند.
چارقدو : روسری های چهار گوش کوچک
کلاه چینو : کلاهی که دور تا دور آن با پارچه دیگری چین می خورده و به وسیله دوبند زیر گلو بسته می شود.
لچک : روسری های سه گوش
شمیلوی کلاه دار : نوعی شنل کلاه دار می باشد از جنس مخمل یا پارچه های پشمی که جلوی پیشانی کلاه دارای چین بوده است و به وسیله بندی زیر گلو بسته می شود.